داراست ، اگر بكوشد و در فراگيرى علوم مجاهده نمايد ، خواهد ديد كه همه مخلوقات براى به كارگيرى در اختيار او نهاده شده‌اند ، مثلا اگر بكوشد تا خواص " اتم " را دريابد يقينا به آن خواهد رسيد ، و چون " اتم " از اشيائى است كه مسخر انسان گرديده ، مسلما توان شكافتن و به كارگيرى آن را در مسير اهداف خود دارد ، همان‌گونه كه خداوند خواص آتش و الكتريسيته و ديگر شاخه‌هاى علوم فيزيك و شيمى را در اختيارش نهاد و آنها را مسخّر او ساخت تا از فلزات مختلف سفينه فضائى بسازد و آن را در اطراف زمين به گردش در آورد و . . . اما اين انسان [ از آن رو كه سركش و سيرىناپذير است ] نيازمند كسى است كه به راه صحيح بهره‌ورى از مسخّرات هدايتش نمايد تا آنچه را آموخته و در اختيار گرفته در راه زيان خود و ديگران به كار نگيرد ، و " حرث و نسل " را با آن به نابودى نكشاند ، " ربّ رحمان " انبياى والامقام را براى هدايت او فرستاده تا روش درست به كارگيرى و بهره‌ورى از مسخّرات را به او نشان دهند . پس ، از جمله آثار رحمت " ربّ رحمان " ، فرستادن پيامبران و انزال كتابهاى آسمانى و تعليم مردمان است . بيان اين موضوع در سوره " الرّحمن " با تفسير لفظ " رحمان " چنين است : " الرَّحْمنُ ( ) عَلَّمَ الْقُرْآنَ " . خداوند رحمان ، قرآن را تعليم فرمود . " خَلَقَ الْإِنْسانَ ( ) عَلَّمَهُ الْبَيانَ " . انسان را آفريد ، و به او سخن گفتن آموخت . " الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبانٍ " خورشيد و ماه با حساب منظمى مىگردند . " وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ يَسْجُدانِ " و گياه و درخت براى او سجده و فروتنى مىكنند . " وَ السَّماءَ رَفَعَها وَ وَضَعَ الْمِيزانَ " آسمان را برافراشت و ميزان و قانون برنهاد . " وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ " و زمين را براى خلايق آفريد . " فِيها فاكِهَةٌ وَ النَّخْلُ ذاتُ الْأَكْمامِ " در آن ميوه‌ها و نخلهاى پرشكوفه است . " وَ الْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَ الرَّيْحانُ " و دانه‌هاى همراه با كاه و گياهان خوشبو . " فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ " پس كدام يك از نعمت‌هاى " ربّ " تان را تكذيب مىكنيد ؟